Tekst uit boekje FollyArtNorg 2024:

“In een omgeving die doordrenkt is met de geschiedenis van hunebedden en zwerfstenen, ontstond het idee om deze eeuwenoude elementen te verweven met moderne concepten van evenwicht en verwondering. 

Centraal staat het concept van tensegrity, dat draait om de balans tussen trek- en drukkrachten. Een bekend voorbeeld is de tensegrity-tafel, waarbij het tafelblad lijkt te zweven op poten van touw of ketting, een meesterwerk van visuele illusie en structurele harmonie.

Geïnspireerd door tensegrity, beoogt Zwe(r)vende Stenen dezelfde intrigerende “Hoe dan?”-factor te creëren. 

De vraag “Hoe dan?” roept een diepe nieuwsgierigheid op terwijl balans sereniteit symboliseert. Deze dualiteit, in voortdurende interactie, reflecteert een fundamentele spanning die ons allen aanspreekt.

Het streven is om deze fysieke balans niet alleen te visualiseren, maar ook tastbaar te maken voor de toeschouwer. Rondom de folly liggen zwerfstenen, verzameld uit het landschap, die op strategische wijze de interactie tussen natuur en kunst benadrukken. Door de echtheid van deze stenen te ervaren en ze te kunnen aanraken, wordt de illusie van de zwevende steen en het evenwicht versterkt, wat de toeschouwer uitdaagt om zelf de balans te vinden tussen verbazing en begrip.”

De reacties van het publiek waren boven verwachting. Ik heb meerdere malen bij mijn werk bezoekers te woord gestaan en kan niet anders zeggen dan dat de reacties op mijn dwaasbouwsel mij weer hebben overweldigd. 

Verwondering en verbazing te over! Wat een rijkdom om zo’n reactie teweeg te mogen brengen, daar doe je het voor!

Helaas heeft mijn folly het niet langer dan twee weken uitgehouden. De krachten op de half-hout hoekverbinding in combinatie met krachtige windstoten bleken te groot voor mijn ontwerp. Wat resulteerde in breuk en instorten. 

Gelukkig is niemand gewond geraakt!

De overweldigende reacties hebben me doen besluiten om deze folly nogmaals te gaan (her)bouwen. Nu met nog sterkere verbindingen en materialen. Deze zal dan buiten voor mijn atelier permanent tentoongesteld worden.

Zonder de hulp van heel veel lieve/kundige mensen had ik dit project nooit kunnen verwezenlijken. 

Dank gaat uit naar: 

Jeroen “de Rockscaper”, 

mijn eindeloos geduldige liefde: Cornelia, 

mijn steun en toeverlaat tijdens het hele bouwproces: Friso,

en de man die heel veel af weet van constructies en krachten: Jan Willem.

Verder Lars, Erik, Michel, Ruud, Jan Willem 2 en Wim.

December 2023 ontving ik een mail van een interieurontwerpster bij  Hollandse Stijl B.V., een Design and Build bureau uit Amsterdam, met de vraag of ik mee wilde denken over een bewegend object in een atrium (12x12x14 meter) van een multi tenant kantoorgebouw te Hoofddorp.

Na diverse overlegrondes en een bezoek van de opdrachtgever en de ontwerpster aan m’n atelier is een keuze gemaakt uit drie ontwerpen die ik hun tijdens dit bezoek heb voorgedragen.

Een mobile van donkere bamboe is het geworden. Zeven stokken van 3.50 mtr. lang, 8-10 cm. dik, hooglans gespoten met matzwarte uiteinden. Geheel afgestemd op het TAU-concept.

De totale hoogte van de mobile is 3.90 mtr. geworden. Halsbrekende toeren hebben we uit moeten halen om deze mobile uit te balanceren. Mijn atelierruimte is eigenlijk te krap om zoiets te contstrueren, maar met behulp van een oude heftruck, ladders en trappen, beschermdekens en een hoop beschermed bubbeltjesfolie hebben we het tot een goed einde weten te brengen. Ik zeg we omdat dit project zeker niet gelukt zou zijn zonder de hulp van een goede vriend.

Na een enerverende tocht van 14 meter in een bakje van een hoogwerker hebben we dit prachtwerk op zijn definitieve plek weten te hangen. Een euforisch moment.

En daar hangt ie dan! Eindelijk zagen we hem in volle glorie op de plek waarvoor hij ontworpen was. Precies zoals ik het in mijn hoofd had. Wat een wonder.

Dankbaarheid gaat uit naar Delle, Niels en Daan, Cornelia en Friso.

Toen we in 2021 op vakantie waren in Norg liepen we toevallig tegen rare bouwsels op? Het bleken kunstwerken te zijn die bij de Folly Art Norg route hoorden. We waren wild enthousiast over deze orginele dwaasbouwsels. Bij mij ontstond gelijk de behoefte om hier ook aan mee te gaan doen. Maar daar moet je wel wat voor doen. Uiteindelijk na inschrijving, selectie, pitch, selectie geselecteerd met het volgende ontwerp:

Ik wilde een ruimte creëren waarin men temidden van de mobiles kan komen te staan. Waar men zich omringd voelt door “Evenwicht en Beweging”.

Een dwaas object met geen nut of functie, in mijn geval puur als drager voor een zestal mobiles. Of is het meer?

Wat voor een ruimte creëert b.v. de beweging van deze zes mobiles? Ik heb al veel verschillende mobiles gemaakt en die op net zoveel verschillende manier tentoongesteld. Maar nog nooit zijn er een zestal mobiles bij elkaar gebracht tot één kunstwerk. In deze uiteenzetting lag deze keer de uitdaging.

Een mobile heeft, om vrij te kunnen draaien, een arm of boog nodig om aan te hangen. Dus ik tekende een paar bogen, als een boeket bloemen. Ik trok ze wat uit elkaar en er ontstond een binnenruimte. Een paar bogen als onderlinge verbinding zorgde voor stabiliteit en de suggestie van een dak.

En zo ontstond een prieel waar de wind vrij spel heeft. De wind, mijn grote onmisbare vriend, hij die alles in beweging zet.

Wat ervaar je als je vanaf veraf naar het bouwwerk kijkt, en wat doet het met je als je naar binnen gaat?

Een prachtige ervaring, mooie ontmoetingen met medekunstenaars en bezoekers. Mogelijk gemaakt door een perfect team van organisatoren: Rob, Ina en  Saskia.

Zonder hulp van Erik, Stefan en Cornelia was dit project nooit tot stand gekomen.

Dank hiervoor!

(Gedeelde tweede plek Publieksprijs)

Vanuit Stichting Wortel (Dalfsen) kwam de vraag of ik een toestel wilde ontwerpen waar ouders en kinderen samen iets zouden kunnen doen. Iets verbindend, iets waar ze elkaar echt nodig zouden hebben.

Omdat ik graag met evenwicht en balans werk was dat natuurlijk de richting voor mijn ontwerp. Gebaseerd op mijn eerder gemaakte “Stapelingen” kwam ik uit op een toestel dat uit vier delen bestond. Drie balken die in elkaar gezet moesten worden en een emmer waar zand, water of stenen in gelegd konden worden om het evenwicht te laten ontstaan.

De balken zijn in vrolijke kleuren gebeits en liggen op een bijpassende opbergplek. Op een tweede opbergplek zijn de emmer en de “vul”middelen te vinden.

Er is bewust voor gekozen om geen instruktie bij te voegen. De balken kunnen maar op één manier in elkaar worden gezet. Het gaat juist om het samen zoeken naar de oplossing.

Maar het werkt als volgt: De rode grootste balk wordt op de aangelegde ondergrond, die waterpas is gesteld, geplaats. Als deze niet ondersteund wordt dan valt ie om. Dus de ouder in dit geval dient hem op zijn plaats te houden. Daarna wordt de oranje balk in een gleuf van rode balk geschoven. Dit moet samen gebeuren, lukt niet in je eentje. Vervolgens wordt de gele balk aan het oog in de oranje balk gehangen. Nog steeds behoeft het geheel ondersteuning.

Nu haalt het kind de emmer, hangt die aan de haak en gaat met het zand, water of stenen de boel in evenwicht proberen te brengen. Steeds wordt er iets toegevoegd of weg gehaald. Totdat het moment daar is dat de ouder het toestel los kan laten en het geheel in balans is en dus zelfstandig blijft staan.

SAMEN IN BALANS!!!

Na diverse proeven te hebben gedaan met gezinnen uit de buurt heb ik het toestel in maart 2020 in de Worteltuin te Dalfsen geïnstalleerd.

Dank aan Jetty, Cornelia en de Proefkonijntjes